Γενεαλογικά. Η οικογένεια Τεπελή της Νέας Δήμητρας
Δίπλα στο σπίτι του Αναστασιάδη Γκοντάκκ βρίσκεται σήμερα ένα άδειο οικόπεδο .
Εκεί κάποτε στεκόταν το ταπεινό σπίτι της Τεπελούς, της Ανθούλας Τεπελή , μιας γυναίκας που έφερε στις φλέβες της το σθένος και την αντοχή της προσφυγιάς .
Η Ανθούλα , μαζί με το σύζυγό της Γρηγόρη , εγκαταστάθηκε στην Νέα Δήμητρα το 1924, όταν η Συνθήκη της Λωζάνης τους ανάγκασε να αφήσουν πίσω την πατρίδα τους το Φανάρι της Σηλυβρίας και να αναζητήσουν μια νέα ζωή στην Ελλάδα. Η Ανθούλα και ο Γρηγόρης έφτασαν στην Νέα Δήμητρα γεμάτοι όνειρα ,αλλά και αντιμέτωποι με την σκληρή πραγματικότητα της προσφυγικής ζωής.
Οι γονείς του Γρηγόρη Τεπελή (1882-1935 ) ήταν ο Γεώργιος και η Μαρία . Οι γονείς της Ανθούλας (1888-1968) ήταν ο Αθανάσιος και η Βασιλική . Στον Ονομαστικό Κατάλογο Προσφύγων Αγροτών είναι εγγεγραμμένος ο Τεπελής Γρηγόριος του Δημητρίου, από το χωριό Φανάριον Σηλυβρίας με αριθμό Δήλωσης 141518 και τόπο εγκατάστασης την Νέα Δήμητρα. Επίσης υπάρχει συγγενής του , με το επίθετο Τεπελής από το Φανάριον Σηλυβρίας , με τόπο εγκατάστασης το ‘Ολβιο Ξάνθης. Στο Ολβιο Ξάνθης πήγαν οι Φαναριώτες της Σηλυβρίας .
Από το έτος 1925 μέχρι το έτος 1930 η Ανθούλα γέννησε τα τέσσερα παιδιά της και δυστυχώς το 1935 έμεινε πολύ νέα χήρα .Έτσι η Ανθούλα πάλευε μόνη της να επιβιώσει και να θρέψει τα παιδιά της . Τα παιδιά της έφυγαν από πολύ νωρίς στην Θεσσαλονίκη για αναζήτηση καλύτερης τύχης . Ο Πέτρος γεννήθηκε στη Νέα Ζωή Θεσσαλονίκης και τα άλλα τα παιδιά γεννήθηκαν στην Νέα Δήμητρα τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν την προσφυγιά.
Τα παιδιά τους ήταν : *ο Πέτρος γενν 1925 *ο Ευθύμης γενν 1927,* ο Μαργαρίτης γενν 1930 και *η Μαριγώ γενν 1929 .
Η οικογένεια ωστόσο γνώρισε την απώλεια . Το 1935, ο Γρηγόρης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 53 ετών , αφήνοντας την Ανθούλα χήρα με τέσσερα παιδιά . Από εκείνη τη στιγμή, η Ανθούλα έγινε το στήριγμα της οικογένειας , παλεύοντας μόνη της να τα μεγαλώσει και να τους προσφέρει μια καλύτερη ζωή .
Όλοι θυμούνται την Ανθούλα χήρα με τα παιδιά της . Η Ανθούλα, γνωστή σε όλους ως Τεπελού , ήταν μια γυναίκα που κρατούσε τη γειτονιά δεμένη με την παρουσία της και τις μοναδικές της ικανότητες. Γνώριζε τα μυστικά του “γητέματος” της τελετουργικής πρακτικής του ξεματιάσματος , που για αιώνες αποτελούσε μέρος της λαϊκής μας παράδοσης
Η Ανθούλα έκανε παρέα με την γειτονιά κι εγώ μικρή θυμάμαι τις επισκέψεις στο σπίτι της, με την γιαγιά μου την Τσάκαινα την Κερανιώ . Η γιαγιά μου πάντα μιλούσε με σεβασμό για την Ανθούλα και τις στιγμές που πέρασαν μαζί . Επίσης μου έλεγε για τις θεραπείες της που ήταν πάντα αποτελεσματικές .
Η Τεπελού “γήτευε” δηλαδή ξεμάτιαζε το κακό με διάφορα στιχάκια , που τα έλεγε από μέσα της και δεν τα μάθαμε ποτέ . Μερικές φορές έλεγε κάποια λόγια ακαταλαβίστικα και έριχνε αλάτι για το κακό . Γινόταν επίκληση του Αγίου Πνεύματος , του Υιού και του Πατρός τρεις φορές. Τα λόγια της δημιουργούσαν μια αίσθηση μυστηρίου και θαυμασμού . Έδινε ανακούφιση όχι μόνο στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα . Ξεμάτιαζε ανθρώπους και ζώα . Η θεραπεία γινόταν με τελετουργικό τρόπο .Το γήτεμα ήταν πανάρχαιο φαινόμενο , αποδεκτό σε παλαιότερες εποχές και πλούσιο κεφάλαιο της λαογραφίας μας .
Το σπίτι της οικογένειας Τεπελή ήταν από τα κλασσικά σπίτια του Εποικισμού με είσοδο μικρή από την πλευρά του δρόμου και μεγαλύτερη προς την αυλή του .Το σπίτι δεν υπάρχει πια . Ήταν στο άδειο οικόπεδο δίπλα στου Αναστασιάδη Τάκη (Κώστα). Παρότι δεν υπάρχει πια , το σπίτι ήταν το κέντρο της ζωής της Τεπελούς , γεμάτο μνήμες από τις προσπάθειες , τις χαρές και τις λύπες της . Η Ανθούλα ήρθε στη Νέα Δήμητρα 36 ετών , έμεινε χήρα στα 47 της και έφυγε από τη ζωή στα 80 της χρόνια , το 1968 .
Σήμερα το επίθετο Τεπελής δεν υπάρχει στη Νέα Δήμητρα.Τα παιδιά της Ανθούλας έφυγαν από το χωριό ,αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες στην Θεσσαλονίκη και αλλού . Ωστόσο , η μνήμη της Τεπελούς παραμένει ζωντανή μέσα από τις ιστορίες που διηγούνται οι παλαιότεροι . Η ιστορία της είναι ένα κομμάτι της συλλογικής μνήμης του χωριού μας .
Έτος 2023