Γενεαλογικά.Η Οικογένεια Αβτζόγλου
Το καράβι έτριζε καθώς διέσχιζε το θυμωμένο πέλαγος . Ο Θεόδωρος Αβτζόγλου στεκόταν στην κουπαστή και η γυναίκα του η Βεργίνα καθόταν σιωπηλή , κρατώντας σφιχτά το χέρι του μικρού δεκαπεντάχρονου Αντώνη, ανιψιού του Θόδωρου . Τα δικά της παιδιά από τον πρώτο της άνδρα τον Αντώνη Σαρβανιτίδη, έστεκαν δίπλα της .
Ήταν ο Διαμαντής(1903-1973) 21 ετών , ο Γιαννακός(γενν το 1897) 27 ετών, η Σοφία( γενν το 1900) 24 ετών και ο Νικόλας(1906-1978) 18 ετών .
Ο πατέρας τους, ο Σωτήρης Σαρβανιτίδης (1864-1917)έφυγε από τη ζωή στην Πατρίδα και η Βεργίνα αποφάσισε να ξαναφτιάξει τη ζωή τους . Ήταν όλοι τους από το Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης της Ανατολικής Θράκης, ένα μικρό χωριό . Εκεί όπου οι άντρες ήξεραν να ζουν σαν κυνηγοί , Αβτζής σήμαινε κυνηγός στα τουρκικά .
Όταν πάτησαν το χώμα της Νέας Δήμητρας, η γη τους δέχθηκε, αλλά τα χρόνια ήταν δύσκολα . Τα χέρια έπρεπε να σκάψουν ,να χτίσουν ,να μάθουν να ζουν ξανά.
Ο Θεόδωρος Αβτζόγλου, γεννημένος στο Λαζάρκιοΐ το 1866, γιος του Γιώργου και της Χρυσής ήταν 58 ετών όταν ήρθε στη Νέα Δήμητρα. Η Βεργίνα Μαλλιαρού, γεννημένη το 1873 , κόρη του Κυριάκου και της Μαρίας ήταν 51 ετών κατά την εγκατάσταση στη Νέα Δήμητρα.
Στη Νέα Δήμητρα τα παιδιά μεγάλωναν και το σπιτικό τους ήταν ένα μικρό σπίτι του Εποικισμού, δίπλα στης Χάιδως Κυριακίδου.
Ο μικρός Διαμαντής Σαρβανιτίδης έφτιαξε το σπιτικό του λίγο πιο πέρα , ο Γιαννακός έφυγε στην Κερκίνη Σερρών και ο Νικόλας έμεινε μαζί με τον Θεόδωρο και την Βεργίνα και δεν έκανε οικογένεια .
Ο Αντώνης Κερέμης (1909-1983), ο γιος του Σταύρου και της Παναγιώτας , ο γιός της αδελφής του Θεόδωρου Αβτζόγλου , μεγάλωσε και έφτιαξε στην ίδια γειτονιά το σπιτικό του ,αφού παντρεύτηκε με την Θεοκλινή Κυριακίδου , την κόρη του Πρόδρομου και της Σμαρώς από το Λαζάρκιοΐ της Τσατάλτζας και απέκτησαν τέσσερα παιδιά .
Ο Θεόδωρος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών το 1946 και η Βεργίνα τον ακολούθησε μετά από χρόνια το 1961 ,σε μεγάλη ηλικία στα 88 της χρόνια .
Στους δρόμους της Νέας Δήμητρας, εκεί όπου η προσφυγιά χάραξε το δικό της χάρτη ,τα ονόματα των παλιών αντηχούσαν στα σπίτια , στις αυλές ,στα χωράφια . Ανάμεσα σε αυτά το όνομα των Σαρβανιτίδηδων έσμιγε με το όνομα του Αυτζόγλου, σαν κλωστές υφασμένες μαζί .
Έτος 2023