Αβελμόσχος της Νέας Δήμητρας. 

Αβελμόσχος της Νέας Δήμητρας. 

Αβελμόσχος ο Εδώδιμος , Abelmoschus esculentus . 

Βασίλειο : φυτά       Συνομοταξία :αγγειόσπερμα Ομοταξία :δικοτυλήδονα ,Τάξη : Μαλαχώδη  

Οικογένειες : Μαλαχοειδή  

Γένος : Αβελμόσχος  

Για να σάς δω  ! Μπερδευτήκατε !   Είναι φυτό ! Δεν το γνωρίζετε ; Κι όμως τα καλοκαίρια μας τα περάσαμε οι περισσότεροι  στο χωράφι μαζεύοντάς  το και μάς έπιανε η φαγούρα ! Αβελμόσχος !  Με μια λέξη ! Μπάμια!  Και μπαμιοχώραφα !  

Στα μέσα τής δεκαετίας τού ‘ 70  μια νέα καλλιέργεια ήρθε στην Νέα Δήμητρα ! Η καλλιέργεια τής μπάμιας !   Ήρθε για να συμπληρώσει το εισόδημα των οικογενειών μας !  

Οι ανάγκες περίσσεψαν , τα παιδιά τους μεγάλωσαν , το εισόδημα από το  στάρι και το καπνό δεν έφτανε , για να καλύψει αυτές τις ανάγκες ! Το καλοκαίρι ήταν άγονο από έσοδα ! 

 Τα στάρια ξοδεύονταν πριν κάν πουληθούν και το καπνό έδινε έσοδο στον γεωργό τα Χριστούγεννα .  Οι γεωργοί μας το καλοκαιράκι   που ήταν ωραία περίοδος  ήταν άφραγκοι ! Εκτός από τούς μποσταντζήδες και τούς μπαχτσεβάνηδες ! 

 Οι Νεοδημητριώτες ήταν και άνθρωποι γλεντζέδες και πώς θα έβγαιναν με την οικογένεια στην Πλατέα !  

Έτσι η καλλιέργεια τής μπάμιας  έσωσε πολλά νοικοκυριά !  Η μπάμια ήρθε από την Αφρική μέσω των Αράβων . Η λέξη μπάμια είναι αραβική.Το όνομα αβελμόσχος  ίσως προέρχεται από την ελληνική λέξη « αβέλμος» που σημαίνει ευχάριστο άρωμα ή ευχάριστος , κάνοντας αναφορά στο χαρακτηριστικό άρωμα των σπόρων της μπάμιας .  

 Η σπορά της γινόταν στα μέσα Μαρτίου με αρχές Απριλίου .Μέχρι να έρθει η ώρα τής συγκομιδής χρειάζονταν  αραίωμα , σκάλισμα ,τσάπα, ποτίσματα και ραντίσματα. 

Δύο μήνες  αργότερα  από την σπορά , άρχιζε η συγκομιδή τού καρπού , που ήταν η μπάμια . Το μήκος της δεν έπρεπε να ξεπερνά τα  5-6 εκατοστά . Μπάμια καλλιεργούσαν συγχρόνως  και οι καπνοπαραγωγοί  τής Νέας Δήμητρας. 

 Έτσι μόλις τελείωνε το σπάσιμο τού καπνού στο ένα χωράφι , πηγαίναμε στο διπλανό χωράφι στις μπάμιες  κάθε μέρα !  Η μπάμια ήθελε καθημερινό  μάζεμα γιατί αν έμενε μια μέρα τότε ωρίμαζε  πολύ και αυξανόταν σε μήκος με περισσότερα εκατοστά  και «κάρτευε» , όπως έλεγαν δηλαδή , παραωρίμαζε και σκλήραινε.  

Ο έμπορος , που  έπαιρνε  την μπάμια είχε ορίσει στα πόσα εκατοστά  έπρεπε να είναι  ,έπρεπε να είναι τρυφερή και όχι σποριασμένη .  

Έτσι μετά το σπάσιμο τού καπνού  , ένα άλλο μαρτύριο άρχιζε  μέσα στον καυτό ήλιο ! Αυτό το μάζεμα  είχε αυξημένες υποχρεώσεις , γιατί το φυτό  ήταν πολύ ευαίσθητο  και χαλούσε γρήγορα , αν δεν μαζευόταν την κατάλληλη στιγμή .  

Η καρποφορία τής  μπάμιας ,συνεχιζόταν για όλη την καλλιεργητική περίοδο.Αν οι καρποί αφήνονταν να ωριμάσουν, τα φυτά θα σταματούσαν την καρποφορία !  

Εκείνο που μάς ταλαιπώρισε  πολύ στην συγκομιδή τής μπάμιας ήταν η φαγούρα , που μάς έπιανε , όταν το φυτό ακουμπούσε το σώμα μας!  Ακόμη , παρουσιαζόταν  τσούξιμο στα μάτια !  Ήταν σάν την φαγούρα από τσουκνίδα ! Και νομίζω ότι γινόταν εντονότερη , όταν ιδρώναμε  κάτω από τον καυτό ήλιο ! Μαρτύριο στην κυριολεξία το να είσαι στο χωράφι !  Καμίνι ο κάμπος !  

Και για εμάς , που είχαμε στο διπλανό χωράφι  καπνό , το μαρτύριο αργούσε να τελειώσει , αφού μετά το καπνό συνεχίζαμε στο μπαμιοχώραφο !  Για να προλάβουμε , πηγαίναμε και τις απογευματινές ώρες !   

Τι να έκαναν οι γονείς μας ! Σάστιζαν  με τα έξοδα και τις υποχρεώσεις, που είχαν αυξηθεί !  

Μετά την συγκομιδή τής μπάμιας  , έπρεπε να την καθαρίσουμε , κόβοντας το κοτσανάκι  της, μια- μια και μετά την παραδίδαμε  στον  αντιπρόσωπο τής Εταιρείας.  Στην δική μας γειτονιά ο συλλέκτης τής μπάμιας ήταν ο Γιαννης ο Παυλίδης και  η Εταιρεία ήταν τότε «ο μπάρμπα Στάθης» .  

 Για  μαντέψτε  το συχνό φαγητό τού καλοκαιριού !  Τι άλλο ! Μπάμιες λαδερές ! Οι μαμάδες μας έλεγαν ότι ήταν θρεπτικο φαγητό και οι σημερινοί διατροφολόγοι,λένε πως είχαν δίκιο ! Οι μπάμιες έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Κ ,C,A,B1, B6 και έχουν πλούσιες πρωτεΐνες . 

Έτσι με το σταθερό και καλό εισόδημα από την μπάμια πορεύτηκαν οι γονείς μας και ο μπάρμπα – Στάθης  ήταν καλός πληρωτής !  

Κάθε οικογένεια είχε 5-10 στρέμματα μπάμιας και ολόκληρα χωριά , όπως και το δικό μας , ζούσαν από αυτήν την καλλιέργεια !  

 Σήμερα κοιτώντας πίσω, καταλαβαίνουμε ότι η  μπάμια και η καλλιέργειά της αποτέλεσαν  αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής κουλτούρας και οικονομίας .  

Και έτσι λύθηκε η απορία για τον Αβελμόσχο τον Εδώδιμο ,  που τυράνισσε τα νιάτα μας στα χωράφια !   

Ελένη Τσιφτσόγλου  

2024 

Μοιραστείτε το στα σόσιαλ
Κύλιση στην κορυφή